میم الف دوشنبه 1396/03/29 11:01 ب.ظ کامنت ()


لالایی برای چشم هایی که شبیه پدرش است

Rosemary's Baby اولین فیلمی بود که از رومن پولانسکی دیدم،دیدن فیلم های رومن پولانسکی جدای از خود فیلم، هربار مرا به شناختِ روانِ خودِ کارگردان بیش از پیش کنجکاو می کند و شاید زندگی نامه ها و گفته ها از گذشته وی به این کنجکاوی "کمی" نه بیشتر دامن زده باشد.
حرف آخر را بخواهم اول بزنم، فیلم را دوست داشتم،خیلی زیاد، موسیقی اش را بیشتر البته،اگر این قابلیت را داشته که انقدر خوب در عمقِ لحظات فیلم نشسته و آنچنان در ذهنِ منِ مخاطب فرو رفته که وقتی در حالِ نوشتن از فیلم هستم به وضوح شنیدن اش هنگام دیدن فیلم در ذهنم پخش می شود، پس شاید اغراق نکنم اگر به آن صفت بی نظیر را نسبت بدهم.
فیلم را در ژانر ترسناک قرار داده اند که البته باید گفت برخلاف اغلب فیلم های این گروه تلاشی برای ترساندن های لحظه ای مخاطب آن گونه که مرسوم است نکرده، اما شخصِ من بدم نمی آید به آن بگویم ترسناک اگر فیلم های ترسناکِ دیگر هم قرار است شبیهRosemary's Baby باشند...این گونه پر از تعلیق، توطئه آن هم  از نوعی دور از ذهن، مرموز ومعما گونه...یک ترسِ دوست داشتنی حتی!
بعدِ مهمِ دیگر فیلم،همان هسته اصلی آن است، تقابل خیر و شر، " شیطان" که قاعدتا در مقابل آن خدا  قرار می گیرد و به شدت توانایی درگیر کردن هرچه بیشتر مخاطب را دارد، خاصه وقتی مفهومِ مادری در پایان فیلم با این موضوع آمیخته می شود.





Rosemary's Baby
Directed by: Roman Polanski
Release date: June 12, 1968
 Starring: Mia Farrow, John Cassavetes, Ruth Gordon, Sidney Blackmer, Maurice Evans